Johan, de gids.
Nieuwe Maas, Rotterdam. January 28, 2018
Johan en ik ontmoeten elkaar de eerste keer in het Tourist Information Center. Ik vertel hem over mijn project en hij legt me behulpzaam alles uit wat ik wil weten over Rotterdam. Johan is een geboren en getogen Rotterdammer. Ik vraag hem of hij mee wil werken aan mijn project als echte Rotterdammer. Hij wil er even over na denken en vraagt me om hem te mailen wanneer ik wat meer duidelijkheid heb. Zo hebben we heen en weer wat mail contact; welke plekken belangrijk voor hem zijn, wat ik precies wil gaan doen en of ik er wel rekening mee houd dat het kan gaan regenen. Johan is erg betrokken en wil me graag meer leren over Rotterdam. Ergens is hij ook voorzichtig; krijgt hij wel inspraak op welke foto's ik ga gebruiken en of ik hem om toestemming vraag wanneer het gepubliceerd wordt.
Uiteindelijk maken we een afspraak. Zondag ochtend om 10 uur ontmoet ik hem. Hij stelt voor om bij het Student Hotel af te spreken, zodat we eerst een kopje koffie kunnen drinken en bespreken wat ik wil doen.
We zijn allebei waarschijnlijk nerveus, maar het gesprek komt langzaam op gang. Hij verteld me dat hij al 35 jaar hier in de buurt woont in dezelfde flat. Ik vertel hem wat over mijn project en hij verteld op zijn beurt waarom hij deze locatie gekozen heeft: Langs de Nieuwe Maas. Om tot rust te komen. Toen hij zich een tijd niet goed in zijn vel voelde is hij veel gaan lopen. Zo ook langs deze plek. En er is een bankje waar hij graag zit, om over het water uit te kijken. Maar altijd eerst een kopje Take-Away Cappuccino halen bij het Student Hotel voor onderweg. Vandaag ook, voor de foto.
Tijdens onze wandeling verteld hij over zijn leven. Hij wilde ooit naar de Filmacademie, maar werd niet toegelaten, heeft in Engeland gewoond, waar hij verloofd was met een Francoise. Hij zou nog steeds graag terug gaan naar Engeland. Hij verteld enthousiast over een flat die gebouwd wordt aan het water. Helaas werd hij niet uitgekozen uit alle aanmeldingen. Hij wil graag verhuizen, 35 jaar is wel lang genoeg op een plek. Zijn droomflat kijkt uit over het water, de twee bruggen en de stad. Perfect. Water. Rust.
De 7e verdieping van het Nhow Hotel schijnt leuk te zijn, mooi uitzicht.
Hij heeft een aantal projecten waar hij nog graag aan zou willen werken; een fotoboek met als thema "licht", filmprojecten. Soms komen die dingen er gewoon niet van. We hebben het over een "creatieve flow" en dat beginnen het moeilijkst is. We kletsen heen en weer over ons leven en ik krijg ondertussen een tal aan tips over Rotterdam. De 7e verdieping van het Nhow Hotel schijnt leuk te zijn, mooi uitzicht. Meer water. Ondertussen maak ik foto's.
Aloha Bar
Na onze wandeling drinken we nog een kopje koffie bij Aloha Bar, in het voormalige Tropicana.
Tropicana is jarenlang een populair zwemparadijs voor menig Rotterdammer. Als er na een controle in 2007 wordt geconstateerd dat het zwembad op veel punten tekort schiet en er ondertussen grimmige verhalen rond gaan, gaat het zwembad uiteindelijk ten onder. Het pand staat jaren leeg en verschillende initiatieven komen niet van de grond. Het zwembad verloederd langzaam. Het lijkt een onbegonnen zaak, tot in 2010 een aantal ondernemers onder de naam BlueCity010 het pand op een veilig kopen voor 1,7 miljoen. Tropicana, dat nu bekend staat als BlueCity "is een broedplaats voor innovatieve bedrijven die hun reststromen aan elkaar koppelen". De ondernemers streven ernaar om een "voorbeeld stad voor de circulaire economie te zijn". De Aloha Bar, dat op de voormalige wildwaterbaan is gebouwd, is nu ook onderdeel van deze nieuwe initiatieven.
Na Aloha bar nemen we afscheid. Johan stelt voor om nog een keer koffie te drinken om mijn project te bespreken. Later ontvang ik nog een berichtje, een compliment; "Je gaf me het gevoel alsof ik je al jaren kende, dat helpt bij zo'n fotosessie".